ذخيره نوعي بدهي است که زمان تسويه و يا تعيين مبلغ آن همراه با ابهام نسبتاً قابل توجه است.ذخاير را ميتوان از ساير بدهيها متمايز کرد، زيرا در مورد زمان تسويه و يا مبلغ آن ابهام وجود دارد.
ذخيره بايد در صورت احراز معيارهاي زير شناسايي شود:
1) واحد تجاري تعهدي فعلي (قانوني يا عرفي) دارد که در نتيجه رويدادي در گذشته ايجاد شده است.
2) خروج منافع اقتصادي براي تسويه تعهد محتمل باشد.
3) مبلغ تعهد به گونهاي اتکا پذير قابل برآورد باشد.
اندوخته يک نوع محدوديت در تقسيم سود است و جزو حقوق صاحبان سهام است.
اندوخته به دو نوع تقسيم ميشود:1- اندوخته قانوني 2- اندوخته اختياري ( که انواع مختلف دارد )
اندوخته قانوني 5% سود خالص است (در صورتيکه شرکت سود ده باشد) و تا زمانيکه به 10% سرمايه برسد اجباري است.
منبع : استانداردهاي حسابداري ايران نشريه 160چاپ 1386 - استاندارد شماره 4/بند7،8 و11
