گزارشگری حسابداری
مقدمه
گزارش حسابرسی محصول نهایی حسابرسی در ارتباط با رسیدگی به صورتهای مالی یک واحد تجاری و تنها محصول قابل ارائه به صاحبکار است. گزارش حسابرسی به گونه ای ارائه می گردد که مسئولیت مدیریت صاحبکار و حسابرسان و معیارهای مورد استفاده توسط حسابرسان را به وضوح مشخص می کند.
استانداردهای گزارشگری آمریکا
این استاندارها شامل مطابقت با اصول پذیرفته شده حسابداری، یکنواختی افشاء کافی و اظهار نظر می باشد.
مطابق با اصول پذیرفته شده حسابداری: اولین استاندارد از گروه استانداردهای گزارشگری، مطابقت با اصول پذیرفته شده حسابداری است. اصول پذیرفته شده حسابداری، شامل رویه هایی است که مراجع مجاز مثل هیئت استانداردهای حسابداری مالی و هسئت استانداردهای حسابداری دولتی از آنها حمایت می کنند.
یکنواختی: زمانی که شرکت اصول حسابداری را تغییر داده باشد، حسابرس با افزودن بندی به گزارش حسابرسی این حقیقت را آشکار می کند. زمانی که تغییرات حسابداری وجود نداشته باشد، حسابرس در گزارش حسابرسی اشاره به آن نمی کند.
تغییر در اصول حسابداری شامل:
1-تغییر در اصول حسابداری
2-تغییر در شخصیت واحد گزارشگر
3-اصلاح اشتباه در به کار گیری اصول حسابداری
4-تغییر اصول غیرقابل تفکیک از تغییر در برآورد.
افشاء کلی: افشاء کافی بدین معنی است که صورتهای مالی و یادداشتهای همراه، حاوی اطلاعات با اهمیت حسابداری است که استفاده کنندگان برای تصمیم گیری به آنها نیاز دارند. افشاء اطلاعات توسط مراجع کجاز تدوین کننده اصول پذیرفته شده ی حسابداری به وضوح مشخص نشده است.
اظهارنظر: استفاده کنندگان صورتهای مالی به این بند از گزارش حسابرسی علاقه زیادی دارند.
این بند در واقع یک جمله بلند است که نمایانگر نتایج حسابرس نسبت به صورتهای مالی است و حسابرسان در این بند، نسبت به کلیت صورتهای مالی اظهار می کنند.
انواع گزارش حسابرسان
1-انواع گزارش حسابرسان از لحاظ نگارش و شکل
الف:گزارش کوتاه (استاندارد): این نوع گزارش به صورت مختصر و کوتاه مدت به مخاطب ارائه می شود و معمولاً در حسابرسی صورتهای مالی به کار گرفته می شود.
ب: گزارش تفصیلی (جامع): این نوع گزارش به صورت مفصل و با جزئیات زیاد به مخاطب ارائه می شود و معمولاً در حسابرسی رعایت و حسابرسی عملیاتی به کار گرفته می شود.
2-انواع گزارش از لحاظ نوع اظهارنظر
اجزا گزارش مقبول استاندارد
1-عنوان: استفاده از عنوان « گزارش حسابرس مستقل» خواننده را در تشخیص گزارش حسابرس و تمیز آن از گزارشهای دیگر یاری می کند.
2-مخاطب: شخص یا گروهی است که گزارش به آن ارائه می شود.
3-بند مقدمه: باید نام واحد مورد رسیدگی، عناوین صورتهای مالی حسابرسی شده و تاریخ و دوره صورتهای مالی مشخص شود.
4-بتد دامنه رسیدگی: به نحوی برنامه ریزی و اجرای عملیات حسابرسی به صورت کلی اشاره می کند و تأکید می کند که حسابرسی بر اساس استانداردهای پذیرفته شده حسابرسی انجام شده است.
5-بند اظهار نظر: در این بند تصریح می شود که صورتهای مالی طبق استانداردهای حسابداری تهیه و ارائه شده است. مبنا و معیار حسابرس برای سنجش مطلوبیت ارائه صورتهای مالی، استانداردهای حسابداری است.
نظر مقبول باید در مواردی اظهار نظر شود که حسابرس به این نتیجه برسد صورتهای مالی از تمام جنبه های با اهمیت، طبق استانداردهای حسابداری به نحو مطلوب ارائه شده است.
6-تاریخ: گزارش حسابرس باید به تاریخ پایان عملیات اجرایی حسابرس تاریخگذاری شود.
7-نشانی: در این قسمت نشانی حسابرس درج می گردد. گزارش حسابرسی معمولاً در سربرگ مؤسسه حسابرسی تدوین می شود.
8-امضا: گزارش حسابرس باید به نام حسابرس منتخب یا مؤسسه حسابرسی امضا شود. گزارش باید به نام حسابرس یا درج نام و مهر مؤسسه حسابرسی توسط حداقل یکی از شرکاء امضا می شود چون مسئولیت حسابرسی به عهده مؤسسه است.
دلایل تعدیل گزارش مقبول استاندارد طبق استانداردهای حسابرسی
1-عدم توافق (انحراف از اصول پذیرفته شده حسابداری)
2-محدودیت در دامنه رسیدگی
3-تأکید بر مطلب خاص
4-ابهام
5-ابهام ناشی از تداوم فعالیت
منبع
کتاب حسابرسی، انتشارات پیام نور
