پیدایش شرکتهای سهامی
تا پایان قرن هجدهم میلادی، واحدهای انتفاعی یا به صورت موسسات انفرادی و یا به صورت شرکتهای غیر سهامی یعنی با مالکیت چند نفر شریک تاسیس می گردیدند . به علت اوضاع مساعد سیاسی در اروپا در قرن هفدهم و هجدهم و پیشرفت علوم،مخصوصا علوم تجربی و استفاده کاربردی از آنها در معیشت افراد بشر، مثلا در کشاورزی ،استفاده از تخم پاشی که توسط جتروتال(jethratull)بین سالهای 1674تا 1741اختراع شده بود و یا استفاده از ماکوی پرنده در صنایع پوشاک که توسط جان کی در سال 1733اختراع گردیده و همچنین استفاده از نیروی بخار در ماشین ها که توسط پاپن کشف شده بود و اختراعات تکمیلی که توسط جیمز وات برای ساختن کندانسورو تبدیل حرکت متناوب پیستون ماشین بخار به حرکت دورانی، صورت گرفته همگی باعث پیدایش انقلا ب صنعتی در جهان که در اواخر قرن هجدهم شروع شده و همچنان تداوم یافته ، گردیده است. همزمان با پیشرفت ، کشورهای اروپایی معروف، شروع به گسترش قلمرو تجاری خود نموده و علاوه بر تسلط بر بازارهای کشورهای دیگر مستعمرات خود را بسط و توسعه دادند، در نتیجه عوامل فوق، سرمایه داران برای استفاده بیشتر به فکر استفاده از پولهای اندک مردم افتاده و اقدام به تاسیس شرکتهای سهامی کردند و بدین ترتیب در سال 1830میلادی اولین شرکتهای سهامی به صورت محدود در اروپا تشکیل شدند به صوری که گفته اند امروزه هدف اصلی تاسیس شرکتهای سهامی به کار انداختن سرمایه های نقدی در مقیاس وسیع تر به منظور کسب سود بیشتر و حفظ سرمایه افراد می باشد زیرا در شرکتهای غیر سهامی و مالکیت فردی(انفرادی)میزان سرمایه به کار انداخته شده کم و از طرفی ریسک از بین رفتن سرمایه مالکین آن بیشته می باشد.در صورتی که در شرکتهای سهامی میزان سرمایه و تعداد مالکین شرکت می تواند خیلی بیشتر از شرکتهای غیر سهامی باشد.و خطر از بین رفتن سرمایه نیز اولا کاهش یافته و ثانیا باعث از بین رفتن تمام سرمایه اشخاص نمی گردد.بدیهی است که تاسیس شرکتهای سهامی به دلیل مزایای متعددی که نسبت به سایر انواع شرکتهای دیگر دارد، سال به سال افزایش یافته و از طرف دیگر شرکتهای سهامی تکامل یافته و امروزه شرکتهای سهامی عام که در تمام مهمترین شرکتها را تشکیل می دهند، تبلور تکامل شرکتهای سهامی عام که در تمام دنیا مهمترین شرکتها را تشکیل می دهند، تبلور تکامل شرکتهای سهامی می باشند. برای شناخت بیشتر مطلب فوق به ذکر مثالی می پردازیم اگر تمام دارایی نقدی فردی به عنوان سرمایه برای ایجاد یک تجارتخانه اختصاص داده شود، در صورت از بین رفتن تجارتخانه بر اثر سوانح طبیعی یا غیر طبیعی تمام سرمایه فرد مزبور منهدم شده و فرد مزبور به تنهایی مفلس خواهد شد. اگر تجارتخانه با سرمایه دو نفر یا چند نفر شریک تاسیس شده باشد مسلما بر اثر انهدام تجارتخانه، به شرکاء زیان بزرگی وارد می شود که احتمالا نمی توانند جبران یا تحمل نمایند. اما اگر تجارتخانه مزبور به صورت سهامی و متشکل از تعداد زیادی سهامدار که هر کدام بخش اندکی از سرمایه شرکت را تشکیل دهد در صورت ورشکستگی زیان وارده به سهامداران به سنگینی وارد سازد و تنها بخش کوچکی از سرمایه آنها را از بین خواهد برد و زیان وارده در حقیقت بین تعداد زیادی از افرادی جامعه سر شکست می گردد و هر قدر تعداد سهامداران در شرکت زیادتر باشد و سرمایه گذاری آنان بابت خرید سهام کمتر گردد، زیان وارده ، بسیار کم اهمیت تر خواهد شد مزیت دیگر شرکتهای سهامی این است که مالک سهم در صورت نیاز به نقدینگی و اجبار به فروش سهام خود ، خیلی زودتر می تواند خریدار برای سهام خود پیدا کند و سرعت نقد شدن سهام بسیار بیشتر از نقد شدن فروشی یک تجارتخانه فردی یا یک شرکت غیر سهامی می باشد. مزیت شرکتهای سهامی این است که وظیفه اداره شرکت به عهده مدیران شرکت که توسط سرمایه گذاران یعنی سهامداران انتخاب می شود، قرار دارد و لذا سهامدار سالی یکبار حداکثر یکی دو روز از سال را صرف رسیدگی به امور سهام و حقوق خود می نماید و لذا خرید سهام به صور کلی سهامدارشدن برای هر سرمایه گذار یک امر یا یک فعالیت فرعی محسوب می شود و در کنار خرید سهام و یا سهامدار شدن می تواند شغل اصلی خود را نیز انجام دهد در صورتی که در موسسات انفرادی یا شرکتهای غیر سهامی چنین فرصت هایی وجود ندارد چهارمین مزیت شرکتهای سهامی عدم تاثیر مهم فوت یا ورود خروج شریک می باشد در صورتی که در موسسات انفرادی به صور کامل و در شرکتهای غیرسهامی در بسیاری از موارد، فوت و یا ورود و خروج شرکت یا موسسه فردی می گردد و پنجمین مزیت شرکتهای سهامی قدرت بالای جذب سرمایه و سهامدارن جدید است به همین دلیل افزایش سرمایه و یا برعکس کاهش سرمایه با رعایت مقررات قانونی با سهولت بیشتری در شرکتهای سهامی نسبت به سایر شرکتها و موسسات انفرادی انجام می شود.
