نویسنده موضوع: نظر حسابرسان در مورد استهلاک  (دفعات بازدید: 669 بار)  به اشتراک گذاری در فیسبوک 

آفلاین m.zarif

  • کاربر جدید
  • *
  • سپاسگزاری ها
  • -تشکر کرده: 0
  • -تشکر شده: 0
  • ارسال: 4
  • امتیاز های کاربر: 0
  • مقطع تحصیلی: کارشناسی
  • دانشگاه: دانشگاه آزاد

دیدگاه کلی حسابرسان نسبت به استهلاک
بازبینی و اثبات استهلاک توسط حسابرسان تحت تأثیر دو عامل است که در مورد اغلب هزینه های دیگر کاربرد ندارد. یکی، باید پذیرفت که هزینه استهلاک، برآوردی است. تعیین هزینه استهلاک سالانه مستلزم دو تصمیم کاملاً دلخواه شرکت صاحبکار است: اول، برآورد عمر مفید اقتصادی هر گروه داراییهای مختلف، و دوم، انتخاب یک روش از بین روشهای متعدد استهلاک که هریک به جوابی متفاوت خواهد انجامید. وجود این همه مبالغ ممکن برای هزینه استهلاک، صرفاً به دلیل تصمیمات گوناگونی که صاحبکار می تواند بگیرد، لزوم دیدگاهی کلی برای حسابرسان را نسبت به حصول اطمینان از منطقی بودن کلی این هزینه، می طلبد. به ویژه، اجرای آزمونهای کلی درباره منطقی بودن هزینه استهلاک، اهمیت خاصی پیدا می کند.
دومین ویژگی غیرعادی هزینه استهلاک آن است که برخلاف سایر هزینه ها، در طول ارزیابی سیستم کنترل داخلی، مورد بازبینی و اثبات قرار نگرفته است. آزمون کنترلها که در طول ارزیابی سیستم کنترل داخلی اجرا می شود، معاملات با خارج از شرکت، مانند پرداخت هزینه های آگهی و تبلیغات یا اجاره، و نه تخصیصهای درون سازمانی لازم برای تعیین بهای تمام شده مبنای هزینه استهلاک را در برمی گیرد؛ در نتیجه، حسابرسان باید در مقایسه با حالتی که قابلیت اتکای اطلاعات مربوط به استهلاک توسط آزمون کنترلها تعیین شده است، تأکید بیشتری بر اثبات مانده های پایان سال داشته باشند.
از بین روشهای معمول برای محاسبه استهلاک، روش خط مستقیم و روش مانده نزولی بیشترین مورد استفاده را دارد و کمترین مورد استفاده، باوجود پذیرفته بودن روش، از آن روشهای محاسبه مبتنی بر تعداد تولید یا ساعات کار می باشد. متداولترین روشهای شتابدار محاسبه استهلاک، روشهای درصدی از مانده نزولی و مجموع سنوات است. ویژگی اساسی روشهای شتابدار این است که هزینه استهلاک اولین سال، بیشترین مبلغ است و به تدریج و با گذشت سالها، هزینه استهلاک کاهش می یابد.

سیستم شتابدار بازیابی بهای تمام شده
سیستم شتابدار بازیابی بهای تمام شده، یک روش منظم استهلاک برای بهای تمام شده داراییهاست. از این رو، می تواند برای مقاصد صورتهای مالی نیز پذیرفته شده تلقی شود. چنانچه صاحبکاری از این سیستم استفاده کند، حسابرسان باید منطقی بودن دوره بازیابی راباتوجه به عمر مفید داراییهای مرتبط، ارزیابی کنند. در مواردی هم که از این روش تنها برای مقاصد مالیاتی استفاده می شود، حسابرسان باید علاوه بر بازبینی و اثبات مبلغ استهلاک مندرج در صورتهای مالی، نسبت به منطقی بودن مبلغ استهلاک محاسبه شده برای مقاصد مالیاتی، خود را متقاعد کنند.
هدفهای حسابرسان از حسابرسی استهلاک
همان گونه که پیشتر آمد، استهلاک، بیشترین رابطه را با هدفهای حسابرسی ارزشیابی یا تخصیص دارد. حسابرسان برای دستیابی به این هدف، مبالغ و روشهای استهلاک مورد استفاده را رسیدگی می کنند تا (الف) پذیرفته شده بودن روشهای مورد استفاده، (ب) یکنواختی کاربرد روشهای مزبور و (پ) درستی و دقت محاسبات لازم تحت هر روش را تعیین نمایند.
برنامه حسابرسی- هزینه استهلاک و استهلاک انباشته
رئوس آزمونهای محتوای مربوط به بررسی استهلاک که در زیر می آید، به اندازه کافی به تفصیل بیان شده است که گویا باشد؛ در نتیجه، هر نکته آن دیگر به تفصیل تشریح نمی شود. در هر حال، تکنیکهای لازم برای آزمون ذخیره استهلاک منظور شده برای سال مورد رسیدگی و تجزیه و تحلیل حساب استهلاک انباشته، بیدرنگ پس از هر مورد برنامه حسابرسی ارائه می گردد.
1. سیاست استهلاک شرکت را در دستورالعملهای آن یا هر دستورالعمل دیگر مدیریتی شرکت بررسی کنید. متناسب بودن روشهای مورد استفاده برای تخصیص بهای تمام شده داراییهای ثابت را در طول عمر مفید آنها، تعیین کنید.
الف- درباره نوبتهای کار اضافی یا سایر شرایط مربوط به لزوم تولید بیش از حد عادی که ممکن است تعدیل نرخهای عادی استهلاک را سبب شود، پرس و جو کنید.
ب- احتمال ضرورت شناسایی نابابی ناشی از نوآوری یا پیشرفتهای اقتصادی را با مدیریت شرکت مطرح کنید؛ برای مثال، فرض کنید یک کامپیوتر جدید و پیشرفته، به بازار عرضه شده است که نیازهای شرکت را به مراتب بهتر از کامپیوتر موجود برآورده می کند. آیا باقی مانده عمر مفید برآوردی کامپیوتر موجود باید باتوجه به این پیشرفت فنی، مورد تجدید ارزیابی قرار گیرد؟
2. صورت تجزیه و تحلیل استهلاک انباشته مربوط به هر گروه عمده داراییها (طبق حسابهای کنترل در دفتر کل) را که حاوی مانده ابتدای دوره، استهلاک طی سال، برکناریها و مانده آخر دوره باشد، از صاحبکار دریافت یا خود، تهیه کنید.
الف- مانده های ابتدایی دوره را با کاربرگهای حسابرسی سال قبل مقایسه کنید.
ب- از مطابقت مجموع استهلاک انباشته ثبت شده در حسابهای معین داراییهای ثابت با حسابهای کنترل مربوط در دفتر کل اطمینان حاصل کنید.
3. ذخیره استهلاک را اثبات کنید.
الف- نرخهای استهلاک به کار گرفته شده در سال جاری را با نرخهای سال قبل مقایسه و هرگونه اختلاف را پی جویی کنید.
ب- محاسبات مربوط به استهلاک تعدادی از اقلام داراییها را آزمون و به حسابهای معین مربوط ردیابی کنید. نسبت به منظور کردن استهلاک در مورد داراییهای کاملاً مستهلک شده، هوشیار باشید. برای اثبات استهلاک منظور شده در حسابهای شرکت صاحبکار می توان از برنامه های عمومی حسابرسی استفاده کرد. چنانچه صاحبکار از کامپیوتر استفاده می کند، محاسبات مربوط به هزینه استهلاک گروه های داراییهای ثابت می تواند به سرعت اثبات شود.
پ- اقلام بستانکار حساب استهلاک انباشته در طی سال را با اقلام بدهکار شده در حسابهای هزینه استهلاک مربوط، مقایسه کنید.
4. کاهش استهلاک انباشته بابت داراییهای کنار گذارده شده را بازبینی و اثبات کنید.
الف- کاهشها را به کاربرگ تجزیه و تحلیل داراییهای کنار گذارده شده در طول سال ردیابی کنید.
ب- درستی میزان استهلاک انباشته با در تاریخ برکناری داراییها آزمون کنید.
5. آخرین گزارش تشخیص مالیات شرکت صاحبکار را از لحاظ استهلاک مورد بررسی قرار دهید. مواردی را مشخص کنید که صاحبکار، ذخیره استهلاک یا نرخ آن را به منظور مطابقت با مقررات مالیاتی، تغییر داده است.
6. بررسیهای تحلیلی را در مورد استهلاک اجرا کنید.
الف- نسبت هزینه استهلاک را به جمع داراییهای ثابت محاسبه و با نسبت سال قبل مقایسه کنید.
ب- نسبت استهلاک انباشته را به داراییهای مربوط محاسبه و با نسبت سال قبل از آن مقایسه کنید. هر گونه را انحراف عمده از برنامه عادی استهلام شرکت با عضو مناسبی از مدیریت شرکت مطرح کنید.
آزمون ذخیره استهلاک
اهمیت تعیین منطقی بودن کلی مبلغ هزینه استهلاک، که معمولاً یک مبلغ عمده در صورت سود و زیان است، مورد تأکید بسیار قرار گرفته است. آزمون کلی ذخیره استهلاک سال مستلزم اجرای موارد زیر توسط حسابرسان است:
1. فهرست مانده حسابهای مختلف داراییها را در ابتدای دوره تهیه کنید.
2. داراییهای کاملاً مستهلک شده را از لیست کسر کنید؛ چون این گونه داراییها دیگر مستهلک نمی شود.
3. نصف داراییهای اضافه شده در طول سال را به لیست اضافه کنید.
4. نصف داراییهای کنار گذارده شده طی سال، به جز داراییهای کاملاً مستهلک شده، را از لیست کسر کنید.
اقدامات چهارگانه بالا میانگین مبلغی را برای هر گوه عمده داراییها به دست می دهد که مشمول استهلاک به نرخهای معمول می باشد. حسابرسان با استفاده از نرخهای مناسب مربوط و این مبالغ، متوسط مبلغ ذخیره استهلاک را تعیین می کنند. این مبلغ محاسبه شده با مبالغ منظور شده در حسابهای صاحبکار مقایسه می شود. مطابقت کامل دو عدد را نباید انتظار داشت؛ اما، هر گونه تفاوت فاحش بین مبلغ محاسبه شده و مبلغ منظور شده در حسابها باید به طور کامل پی جویی گردد.
منبع:
   عباس ارباب سلیمانی-اصول حسابرسی

تالار گفتگوی حسابداری


Tags: