برنامه ریزی حسابرسی
حسابرسان ابتدا به ساکن صاحبکار جدید را نمی پذیرند و بی مقدمه برای شروع رسیدگی ها به محل کار وی نمی روند . اولین استاندارد اجرای عملیات حسابرسی چنین مقرر می دارد:
عملیات حسابرسی باید به میزان کافی برنامه ریزی شود و در صورت وجود کارکنان برکار آنان به گونه ای مناسب نظارت شود. علاوه بر این استاندارد حسابرسی برنامه ریزی و سرپرستی نیز راهنمایی های لازم جهت برنامه ریزی کافی در هر کار حسابرسی را برای حسابرسان ارائه کرده است. برنامه ریزی کافی به معنای این است که در مورد صاحبکار جدید قبل از قبول کار تحقیق شود، درباره فعالیت آن شناخت لازم کسب گردد و برای سازماندهی ، یکنواخت سازی و تنظیم برنامه کار حسابرسان طرحی کلی تدوین شود . گرچه مقدار زیادی از برنامه ریزی حسابرسی قبل از شروع رسیدگی ها انجام می شود ، اما کار برنامه ریزی در تمام طول حسابرسی ادامه می یابد . هرگاه در طول حسابرسی با مشکلی برخورد شود ، حسابرسان باید برای رفع آن برنامه ریزی کنند. برای مثال اگر نقاط ضعفی در سیستم کنترل داخلی صاحبکار کشف شود، حسابرسان باید رسیدگی های خود روش هایی را برنامه ریزی کنند که آنان را متقاعد سازند این ضعف ها سبب اشتباهات با اهمیتی در صورت های مالی نشده است. بطور خلاصه فرایند برنامه ریزی با تصمیم به قبول صاحبکار جدید شروع می شود و تا امضاء و تحویل گزارش حسابرسی ادامه می یابد .
پذیرش صاحبکار جدید حسابرسی :
حرفه حسابرسی یک حرفه پررقابت است و بیشتر موسسات حسابرسی ، مشتاق یافتن صاحبکاران جدید اند. اما حاصل کار یک موسسه حسابرسی حسن شهرت آن برای قابل اعتماد بودن است هیچ حسابرسی نمی خواهد در کنار صاحبکاری قرار گیرد که به سوء استفاده های مدیریت یا ارائه گزارش های گمراه کننده می پردازد. موج دعاوی دادگاهی که در سالهای اخیر پای حسابرسان را به میان کشیده است نشان می دهد که موسسات حسابرسی باید قبل از پذیرش یک کار ، در مورد صاحبکار آن تحقیق کند حسابرسان باید درباره سوابق صاحبکار اتی ، شامل مشخصات و حسن شهرت مدیران ، مسئولین و سهام داران عمده شرکت صاحبکار تحقیق کنند. زمانی که وضعیت مالی شرکت ضعیف است یا شرکت نیاز مبرم به سرمایه دارد ، انگیزه مدیران شرکت برای بیش از واقع نشان دادن نتایج عملیات ، افزایش می یابد . بنابراین حسابرسان برای تعیین مخاطرات مربوط به داشتن رابطه با یک صاحبکار جدید باید توان مالی و میزان اعتبار آن را مورد توجه قرار دهند . هرگاه صاحبکاری ورشکست می شود ، حسابرسان نیز اغلب به عنوان متهم درگیر مسائل دادگاهی پرهزینه و طولانی می شوند بسیاری از حسابرسان ترجیح می دهند از قبول کارهایی بپرهیزند که احتمال خطر بیش از واقع نشان دادن نتایج عملیات آن به نسبت زیاد یا متضمن درگیری های حقوقی در آینده است . سایر حسابرسان ممکن است چنین کارهایی را باتو جه به ضرورت گسترش روش های رسیدگی برای مقابل با میزان غیر عادی احتمال خطر بپذیرند.
کمیته های حسابرسی . بسیاری از شرکت ها اقدام به تشکیل کمیته حسابرسی از بین هیات مدیره کرده اند تا نقش ناظر بر رویه ها و نحوه ی عمل های حسابداری و گزارش گری مالی و واحد تجاری را به عهده گیرد . کمیته حسابرسی هم با حسابرسان داخلی در تماس است و هم با حسابرسان مستقل شرکت . یک کمیته حسابرسی معمولا از سه تا پنج نفر مدیر غیر موظف یعنی مدیری که نه از مسئولین شرکت است و نه کارکنان آن تشکیل می شود. نبودن مدیران موظف در کمیته حسابرسی سبب می شود که حسابرسان بتوانند مسائلی چون نقاط ضعف کنترل های داخلی ، اختلاف نظر با مدیریت درباره اصول و روش های حسابداری ، نشانه های احتمالی از سوء استفاده های مدیریت یا سایر اعمال غیرقانونی مسئولین شرکت را با کمیته حسابرسی ، سریعتر مطرح کنند تماس های کمیته حسابرسی با حسابرسان ، اطلاعات به موقعی درباره وضعیت مالی شرکت و اطلاعات لازم برای ارزیابی کارایی و دستکاری مدیریت را در اختیار هیات مدیره شرکت قرار می دهد .تمام صاحبکاران حسابرسی دارای کمیته حسابرسی نیستند . برای مثال داشتن کمیته حسابرسی در موسسات انفرادی یا شرکت های تضامنی یا شرکت های سهامی خاص خانوادگی ، کاملا بی معنا خواهد بود . انتخاب حسابرسان و مذاکره درباره امور حسابرسی در شرکت های کوچک یا متوسط اغلب به عهده صاحب شرکت یعنی یکی از شرکاء یا یکی از مسئولین شرکت نظیر مدیر عامل یا مدیر امور مالی است. تماس با حسابرسان قبلی یک منبع اطلاعاتی بسیار خوب درباره یک صاحبکار جدید که در سالهای گذشته نیز حسابرسی شده است حسابرسان قبلی آن می باشد.
رسیدگی های حسابرسان جانشین می تواند با مشورت با حسابرسان قبلی و مطالعه پرونده های او ، به مقدار قابل ملاحظه ای تسهیل شود. تماس با صاحبرسان قبلی ، م یتواند اطلاعاتی درباره سوابق صاحبکار ،جزئیات سیستم کنترل داخلی آن و شواهدی برای تائید مانده های ابتدای دوره مورد رسیدگی را برای حسابرسان جانشین فراهم آورد .گاه یک صاحبکار به دلیل اختلاف نظری که با حسابرسان قبلی خود در مورد اصول حسابداری یا روشهای رسیدگی دارد درصدد تغییر حسابرس بر می آید. به همین دلیل استاندارد های حسابرسی حسابرسان جانشین را پیش از قبول کار جدید ملزم به پرس وجوهای خاصی از حسابرسان قبلی می کند .این پرس و جوها باید شامل پرسش در مورد اختلاف نظر با مدیریت درباره اصول حسابداری ،درست کاری مدیریت،استنباط حسابرسان قبلی ، از دلیل تغیر حسابرسان توسط صاحبکار و سایر مسائلی باشد که حسابرسان جانشین را در تصمیم گیری نسبت به قبول کردن یا نکردن کار حسابرسی جدید یاری می کند.
