روش هاي حسابرسي:
راه کارهايي هستند که حسابرس بايد انجام دهد تا بتواند اطلاعات، شواهد و مدارک لازم را براي ارايه اظهار نظر تخصصي و حرفه اي خود گردآوري کند. انتخاب مناسب ترين روش هاي حسابرسي براي هر کار حسابرسي، مستلزم قضاوت حرفه اي و تجربه حسابرس در چار چوب استاندارد هاي حسابرسي مي باشد.
1- روش هاي حسابرسي مورد اجرا از درون اسناد و مدارک:
الف- سند رسي: در اثر آن اجراي آن تعدادي از سند هاي حسابداري از سوابق مالي استخراج مي شود و اسناد مورد بررسي قرار مي گيرد.
ب- رديابي: فرايند دنبال کردن و بررسي مدارک اوليه جهت رسيدن به سوابق مالي .
رديابـــي
سند رسي
ج- محاسبه مجدد: به معني آزمون دقيق بودن محاسبات رياضي در اسناد و مدارک است.
2- روش هاي حسابرسي مورد اجرا، خارج از اسناد و مدارک:
الف- مشاهده:
در اثر اجراي آن اولا حسابرسان از وجود برخي از دارايي ها اطمينان حاصل مي کنند و ثانيا از حسن اجراي فعاليت ها و امور واحد مورد رسيدگي مطلع مي شوند. مشاهده به معني نگريستن و نظارت براي کسب شواهد عيني است.
ب- پرس و جو "پرسش":
اين روش مکمل اجراي ساير روش ها است و غير قابل اتکا ترين روش هاي حسابرسي است و بيشترين کاربرد آن در مرحله ي شناخت از کنترل هاي داخلي است.
ج- اخذ تاييديه از اشخاص ثالث:
تاييديه نامه اي است که سازمان تهييه ميکند و براي افراد خارج از شرکت مي فرستد و ازآنها مي خواهند که يک موضوع خاصي را تاييد کنند که مربوط به خودشان مي شود.
انواع تاييديه ها:
- تاييديه بانک
- تاييديه کالاي اماني
- تاييديه وکيل حقوقي
- تاييديه مديران
- تاييديه اوراق بهادار
- تاييديه سرمايه گذاري ها
انواع روش هاي اخذ تاييديه از اشخاص ثالث:
الف- تاييديه مثبت:
در خواست تاييديه به گونه اي تنظيم مي شود که بيانگر انتظار حسابرس براي دريافت جواب تاييديه است.
ب- تاييديه منفي:
در اين روش خواست تاييديه به گونه اي تنظيم مي شود که دريافت کننده تاييديه، در صورت عدم پذيرش اطلاعات مندرج در تاييديه به حسابرس پاسخ دهد، تاييديه منفي معمولا توسط حسابرس در مواردي به کار گرفته مي شود که واحد مورد رسيدگي از کنترل هاي داخلي مطلوب بر خوردار است. زيرا در اين صورت حسابرس چندان نگران دريافت تاييديه نخواهد بود.
کاربرگ هاي حسابرسي:
ابزار اصلي مستند سازي عمليات اجرا شده، کاربرگ ها هستند و حسابرس روش هاي به کار گرفته شده، آزمون هاي انجام شده، اطلاعات جمع آوري شده و نتايج به دست آمده از مرحله برنامه ريزي تا گزارشگري را در کاربرگ ها مستند مي کند.
کاربرگ ها حلقه ارتباطي بين مدارک حسابداري صاحبکار و گزارش حسابرسان است.کاربرگ هاي حسابرسي داراي محتواي مشخصي نبوده و بسته به حساب مورد رسيدگي و مستند سازي مورد خاص مي تواند متغير باشد.
انواع کاربرگ ها
1- کاربرگ نهايي:
اين نوع کاربرگ ها براي استفاده در برنامه ريزي و اداره امور حسابرسي برنامه ريزي مي شود.
2- کاربرگ نهايي:
کاربرگ نهايي کاربرگي است که حاوي، مانده حسابها طبق سرفصل هاي مندرج در صورت هاي مالي ، سال جاري و سال گذشته مي باشد.کاربرگ نهايي خلاصه اي از کاربرگ هاي اصلي است.
کاربرگ نهايي اهمييت بسيار زيادي در حسابرسي دارد.
3- کاربرگ اصلي:
هر کاربرگ اصلي شامل يکي از سر فصل هاي منعکس شده در کاربرگ نهايي مي باشد.
4- کاربرگ فرعي"تفصيلي":
کاربرگي است که اجزاي اصلي يا ريز مانده اجزاي کاربرگ اصلي را نمايش مي دهد. کاربرگ فرعي خلاصه اي از کاربرگ هاي رسيدگي مي باشد.
5- کاربرگ رسيدگي:
حسابرس از اين کاربرگ ها جهت رسيدگي به اجزاء مانده هاي منعکس شده در کاربرگ فرعي استفاده مي شود. عمده کار حسابرسان از طريق اين کاربرگ انجام مي گردد.
سازماندهي کاربرگ هاي حسابرسي:
پرونده هاي حسابرسي مجموع کاربرگ هاي حسابرسي است که شواهد انجام شدن حسابرسي را به طور کامل مستند مي کند.
پرونده هاي حسابرسي دو نوع هستند. پرونده هاي دائمي و پرونده هاي جاري:
1- پرونده هاي دائمي:
پرونده هايي هستند که همه ساله براي حسابرس کاربرد دارند، پرونده هاي دائمي هدف هاي زير را دنبال مي کنند:
الف) فراهم کردن خلاصه اي از روش ها
ب) بي نياز کردن حسابرس نسبت به تهييه هر ساله کاربرگهاي بدون تغيير
ج) بخش اعظمي از کاربرگ هاي پرونده دائمي، در اولين جريان حسابرسي تهييه مي گردد.
2- پرونده هاي جاري:
کاربرگها و تصوير مدارک لازم مربوط به حسابرسي سال جاري است و کاربرد آنها فقط در همان سالي است که تهيه مي گرد.
