*برنامه ریزی آزمون جزییات مانده ها
در نمودار (1-9) برنامه ریزی مربوط به آزمون جزییات مانده ها نشان داده شده است. همان طور که در ابتدا فصل نیز ذکر شده حسابرس باید درک درستی از ماهیت شرکت صاحبکار به دست بیاورد و این به نوبه خود اهمیت زیادی دارد. درک درست از شرکت صاحبکار و صنعت مربوطه حسابرس را قادر می سازد که در ارتباط با مسائلی چون شیوه تعیین ارزش موجودی ها، امکان ناباب یا منسوخ شدن آنها و کالای امانی که در گروه کالای متعلق به شرکت قرار می گیرند سوالاتی را مطرح سازد.
برای آشنایی با نوع موجودی کالا بهتر این است که حسابرس پش از آغاز کار از اتمام نقاط شرکت بازدید کاملی به عمل آورد، از جمله انبار، محل دریافت کالا، واحدهای تولیدی، واحد برنامه ریزی و سرانجام واحد حسابداری. این بازدید می تواند با راهنمایی سرپرست کارخانه باشد، و او شخصی است که می تواند به پرسش هایی درباره تولید، به ویژه تغییرات صورت گرفته نسبت به سال های پیش پاسخ های لازم را بدهد.
حسابرس به عنوان بخشی از مرحله برنامه ریزی برای حسابرسی در راستای درک اثرات واحد تجاری صاحبکار و صنعت مربوطه بر مودی کالا باید خطر کسب و کار را ارزیابی کند. امکان دارد موجودی کالا بر این خطر اثر عمده ای بگذارد زیرا عواملی مانند کوتاه بودن چرخه تولید و خطر مربوط به نابابی و مسنوخ شدن محصولات، استفاده از سیستم به هنگام در مورد موجودی ها (JIT) و سایر روش های مدیریت زنجیره تأمین کالا، تکیه بر چند عرضه کننده محدود و سرانجام فناوری پیشرفته مدیریت می تواند نقشهای عمده ای ایفا نماید.
برنامه ریزی آزمون جزییات مانده های چرخه تولید
حسابرس پس از ارزیابی خطر کسب و کار می تواند خطر قابل تحمل را تعیین نماید و در مورد موجودی کالا خطر ذاتی را برآورد کند. در صورت های مالی شرکت های تولیدی، عمده فروشی و خرده فروشی، موجودی کالا یکی از مهمترین اقلام را تشکیل می دهد.
در مورد شرکت هایی که مقدار زیادی موجودی کالا دارند، اغلب خطر ذاتی در سطح نسبتاً بالایی در نظر گرفته می شود. امکان دارد کالاها در چندین نقطه انبار شده باشند که در نتیجه حسابرس به موجود بودن کالا و احتمال سرقت توجه بیشتری خواهد کرد. در بیشتر موارد قیمت گذاری موجودی کالا بسیار مشکل و پیچیده است که باعث می شود خطر تحریف مربوط به هدف صحت افزایش یابد. همچنین حسابرس نگران نابابی موجودی هاست که می تواند بر هدف خالص ارزش قابل تحقق اثرگذار باشد.
حسابرس هنگام ارزیابی خطر کنترل به سیستم های کنترل داخلی اعمال شده بر ثبت های دائمی، کنترل فیزیکی موجودی کالا، شمارش موجودی ها و شیوه قیمت گذاری اقلام توجه خاص می نماید. در شرکت های مختلف ماهیت و گستره کنترل ها تفاوت زیادی دارد. به سبب پیچیده بودن حسابرسی موجودی کالا، دو جنبه از آزمون جزییات مانده ها را مورد بحث قرار می دهیم: (1) مشاهده فیزیکی و (2) قیمت گذاری و محاسبه صحیح اقلام.
