1)هدف از ارائه مطالب:توصيف هدفهاي حسابرسي حسابهاي درآمد و هزينه ها.
نوع و ماهيت درآمد و هزينه:امروزه با تأکيد بيشتري که بر عوايد شرکت به عنوان نشانه اي از توانايي مالي و وضعيت خوب شرکتها و همچنين، نشانه اي از وضعيت کلي اقتصادي آنها مي شود،صورت سود و زبان شرکتها را از ديدگاه مديريت،سهامداران،اعتبار دهندگان،کارکنان و دولت داراي اهميت اساسي مي کند. سطح نسبي عوايد شرکت ها اغلب عامل اصلي مسائل چون مذاکرات مربوط به حقوق و دستمزد،نرخ هاي ماليات بر درآمد،يارانه ها (سوبسيدها)و سياستهاي مالي دولت است،در واقع حسابداران حرفه اي با اين نکته توافق دارند که اندازه گيري درآمدها با اهميت ترين وظيفه حسابداري است.به طور خلاصه،اصول مورد استفاده در تصميم گيريهاي حسابداري مربوط به اقلام ترازنامه اغلب بر اندازه گيري درآمد نيز اثر مستقيم دارد .
چگونگي برخورد حسابداران با حسابرسي به درآمدها و هزينه ها
اصل احتياط نيروي بسيار مؤثري است بر تصميمات مربوط به درآمد ها و هزينه ها غير عيني بودن بر آوردهاي حسابداري (بر آورد مطالب مشکوک الوصول،عمر مفيد دارايي ها و تضمين کارکرد کالاهاي فروش رفته) دليل اصلي مهم باقي ماندن اين مفهوم است.احتياط در ارزشيابي دارايي ها يعني در مواردي که بيش از يک ارزش منطقي براي آنها وجود دارد حسابدار بايد مبلغ کمتر را انتخاب کند.
در موارد ارزشيابي بدهي ها،مبلغ بيشتر بايد گزيده شود.بنابراين هنگامي که مفهوم احتياط دربارۀ صورت سود و زيان به کار گرفته مي شود،نتيجه آن رقم درآمد کمتر خواهد بود.
بيشتر حسابرسان براي نظريه احتياط احترام زيادي قايلند،بخشي از اين احترام از مفهوم مسؤليت قانوني در برابر اشخاص ثالث ناشي مي شود. صورتهاي مالي که وضعيت مالي و نتايج عمليات را کمتر از واقع نشان مي دهد تقريباً هرگز سبب اقامۀ دعوا عليه حسابرسان نمي گردد.
با اين وجود حسابرسان بايد بدانند که تأکيد بيش از حد بر اساس احتياط در گزارشگري مالي، کوته بينانه با نيازهاي جامعه امروزي است.صورتهاي مالي بايد وضعيت مالي ونتايج عمليات را به طور مطلوب نشان دهد تا با ارزشترين حالت را داشته باشد نه انکه آنها را کمتراز واقع منعکس کند.
يک صورت سود و زيان مطلوب و آگاه کننده مطمئاً اگر از ترازنامه با اهميت تر نباشد کمتر از آن اهميت ندارد. با وجود اين، هنوز هم حسابرسي ها بر مبناي سر فصلهاي ترازنامه سامان مي يابند.
در اينجا تأکيد بر اين واقيت ضرورت دارد که رسيدگي حسابرسان به معاملات درآمدها و هزينه ها بايد خيلي بيشتر از يک حاصل جنبي از رسيدگي به دارايي ها و بدهي ها باشد. حسابرسان از ترکيبي از عطف متقابل، روشهاي تحليلي و تجزيه و تحليل معاملات خاص استفاده مي کنند تا اشتباهات، از قلم افتادگيها و عدم يکنواختيهايي را بيابند که رسيدگي به حسابهاي ترازنامه آنها را فاش نمي کند.
هدف حسابرسان از رسيدگي به درآمدها و هزينه ها:
1)کفايت سيستم کنترل داخلي درآمدها و هزينه ها
2)اعتبار درآمدها و هزينه هاي ثبت شده ( وجود و مالکيت )
3)ثبت دفاتر بودن تمام معاملات درآمد و هزينه ها (کامل بودن)
4)صحت محاسبات رياضي جداول پشتوانه درآمدها و هزينه ها و انطباق آنها با حسابهاي دفتر کل (صحت محاسبات رياضي )
5)درستي ارزشيابي حسابهاي درآمد و هزينه ها.
6)کفايت افشا و چگونگي ارائه حسابهاي درآمد و هزينه ها در صورتهاي مالي .
ويژگي مشترک اقلام درآمدها اين است که حسابداري بيشتر آنها، اگر نه همه آنها بر مبناي تعهدي انجام شود. حسابداري تعهدي درآمدها سبب تقويت سيستم کنترل داخلي مي گردد زيرا در اين روش کسب درآمد مستلزم ثبت آن به صورت مطالبات است.وقتي که مطالباتي ثبت دفاتر مي شود به نوعي پيگيري نيز مي شود. توجهي که به تأخير دريافت وجوه نقد يا هر گونه عدم ثبت وجوه نقدي دريافت مي شود نيز اطمينان بيشتري را در مورد اينگونه درآمدها فراهم مي آورد .
براي مثال: چنانچه سود سهام کسب شده با استفاده از فزض تعهدي در تاريخ شتاسايي سهامداران مشمول سود در دفاتر ثبت شود، عدم دريافت چک سود سهام يا قصور در ثبت آن آشکار را مشخص خواهد شد.
منبع:
سلیمانی عباس-اصول حسابرسی
