هدف تهیه صورت های مالی
هدف صورت های مالی عبارت از ارائه ی اطلاعاتی تلخیص و طبقه بندی شده درباره ی وضعیت مالی ،عملکرد مالی واحد تجاری است،که برای طیفی گسترده از استفاده کنندگان صورت های مالی در اتخاذ تصمیمات اقتصادی مفید واقع گردد.صورت های مالی همچنین نتایج وظیفه ی مباشرت مدیریت یا حسابدهی آنها را در قبال منابعی که در اختیارشان قرار گرفته،منعکس می کند.
برای تهیه اطلاعات مورد نیاز استفاده منندگان صورت های مالی ،حسابداری مالی روی صورت های مالی با هدف عمومی تاکید می نماید.مقصود از چنین صورت های مالی ،تهیه ی مفید ترین اطلاعات ممکن با حداقل هزینه،برای گروههای متعدد استفاده کننده است.بر طبقAPBشماره ی چهار نیز، تاکید حسابداری مالی بر اطلاعات با اهداف عمومی ،مبتنی بر این فرض است که تعداد قابل توجهی از استفاده کنندگان، نیاز به اطلاعات مشابه دارند.در اطلاعات با اهداف عمومی، برآورده ساختن نیازهای استفاده کنندگانخاص مد نظر نیست. به بیان دیگر،سعی برآن است تا نیازهای اطلاعاتی بیشترین تعداد ممکن از استفاده کننگان بر آورده گردد.
بر طبق مفاهیم نظری گزارشگری مالی ایران،اعتقاد بر این است که هر گاه صورت های مالی معطوف به تامین نیازهای اطلاعاتی سرمایه گذاران باشد،اکثر نیازهای سایر استفاده کنندگان را نیز در حد توان برآورده می کند.همانطور که در هدف تعریف شده برای صورت های مالی در مفاهیم نظری گزارشگری مالی ایران مشخص است،ارزیابی توان ایجاد وجه نقد،از طریق تمرکز بر وضعیت مالی،عملکرد مالی و جریانهای نقدی واحد تجاری و استفاده از آنها در پیش بینی جریان نقدی مورد انتظار و سنجش انعطاف پذیری مالی تسهیل می گردد.در این هدف،سه عامل وضعیت مالی،عملکرد مالی و انعطاف پذیری مالی بسیار مهم هستند،لذا تعاریف آنها بر طبق مفاهیم نظری گزارشگری مالی ایران،به قرار زیر ارائه شده است:
وضعیت مالی –وضعیت مالی یک واحد تجاری در بر گیرنده منابع اقتصادی تحت کنترل آن،ساختار مالی آن،میزان نقدینگی و توان باز پرداخت بدهی ها و ظرفیت سازگاری با تغییرات محیط عملیاتی است.اطلاعات درباره وضعیت مالی در ترازنامه ارائه می شود.
عملکرد مالی-عملکرد مالی واحد تجاری در بر گیرنده بازده حاصل از منابع تحت کنترل واحد تجاری است. اطلاعات درباره عملکرد مالی در صورت سود و زیان و صورت سود و زیان جامع ارائه می شود.
انعطاف پذیری مالی- عبارت از توانایی واحد تجاری مبنی بر اقدام موثر جهت تغییر میزان و زمان جریان های نقدی آن می باشد،به گونه ای که واحد تجاری بتواند در قبال رویدادها و فرصت های غیر منتظره واکنش نشان دهد. اطلاعاتی که جهت ارزیابی انعطاف پذیری مالی واحد تجاری لازم است در مجموعه صورت های مالی منعکمس می شود.
اطلاعات در مورد جریان های نقدی در صورت جریان وجوه نقد ارئه می شود.این اطلاعات از جنبه های دیگر عملکرد مالی واحد تجاری را از طریق انعکاس منابع اصلی جریان های ورودی و خصوصی وجه نقد به نمایش می گذارد.
گزارش گری مالی باید اطلاعاتی را فراهم سازد که برای سرمایه گذاران بالقوه و اعتبار دهندگان و سایر استفاده کنندگان در تصمیم گیری های سرمایه گذاری،اعتباری و تصمیمات مشابه مفید باشد. اطلاعات باید قابل درک برای افرادی باشد که دارای شناخت و درک از فعالیت های اقتصادی و تجاری هستند و مایل به مطالعه و بررسی اطلاعات با تلاش معقول است.
گزارشگری مالی باید اطلاعاتی را فراهم سازد که در حال حاضر برای سرمایه گذاران و اعتبار دهندگان بالقوه و سایر استفاده کنندگان در ارزیابی مقادیر،زمانبندی و قطعیت دریافت های نقدی آتی فعالیت های واحد تجاری مفید باشد.پیش بینی دریافت های نقدی تحت تاثیر توانایی واحد تجاری در ایجاد وجه نقد کافی برای ایفای تعهدات آن در سررسید و سایر نیازهای عملیاتی نقدی،برای سرمایه گذاری مجدد در عملیات،و اعتباردهندگان درباره آن توانایی،که تحت تاثیر میزان درک سرمایه گذاران و اعتبار دهندگان درباره آن توانایی،که تحت تاثیر قیمت های بازار اوراق بهادار واحد تجاری قرار گیرد. بنابراین گزارشگری مالی باید اطلاعاتی رافراهم سازد که به سرمایه گذاران،اعتبار دهندگان وسایر استفاده کننگان در ارزیابی مقدار،زمانبندی و قطعیت خالص جریان های خالص ورودی نقدی کمک کند.
گزارشگری مالی باید اطلاعاتی را درباره منابع اقتصادی واحد تجاری،ادعاهای نسبت به این منابع(تعهدات واحد تجاری مبنی برانتقال منابع به سایر اشخاص)،و اثرات معاملات،رویدادها و شرایطی را فراهم سازد که منابع و ادعاهای نسبت به این منابع را تغییر می دهد.
منابع:تاروردی یدالله(1387)-حسابداری مالی-جلد اول چاپ هفتم
اسکندری جمشید-حسابداری میانه-جلد اول-چاپ هفتم
خواجوی شکرالله-حسابداری میانه-جلد اول
