استاندارد حسابداری
هدف
1. هدف دراین استاندارد ،تعیین مبانی ارائه صورتهای مالی با مقاصد عمومی یک واحد گزارشگر به منظور حصول اطمینان از قابلیت مقایسه با صورتهای مالی دوره های قبل آن واحد و صورتهای مالی سایر واحداهای گزارشگر است. برای دستیابی به این هدف ، در این استاندارد ملاحظات کلی مرتبط با نحوه ارائه صورتهای مالی ، رهنمودهایی درباره ساختار آنها و حداقل الزامات در خصوص محتوای صورتهای مالی تهیه شده بر مبنای تعهدی ارائه است.
دامنه کاربرد
2. الزامات این استاندارد باید در مورد کلیه "صورتهای مالی با مقاصد عمومی " که براساس استاندارهای حسابداری بخش عمومی ،بر مبنای تعهدی تهیه و ارائه می شود، بکار رفته می شود.
3. صورتهای مالی با مقاصد عمومی (که ازاین پس صورتهای مالی نامیده می شود) برای پاسگویی به نیازهای استفاده کنندگانی تهیه می شود که در موقعیت دریافت گزارشهایی متناسب با نیازهای اطلاعاتی خاص خود نیستند. صورتهای مالی به صورت جداگانه یا همراه با سایر گزارشها ارائه می شود. این استاندارد برای اطلاعات مالی خلاصه شده میان دوره ای کاربرد ندارد.
4. این استاندارد علاوه بر صورتهای مالی یک واحد گزارشگر به صورت جداگانه ، برای صورتهای مالی تلفیقی نیز کاربرد دارد.
5. این استاندار در مورد کلیه واحدهای بخش عمومی به استثنای واحدهایی که تهیه صورتهای مالی آنها بر اساس استانداردهای حسابداری بخش بازرگانی مناسب تر است،کاربرد دارد.براین اساس شرکتهای دولتی ملزم به رعایت استانداردهای حسابداری بخش بازرگانی هستند.
6. اصطلاحات ذیل در این استاندارد با معانی مشخص در زیر، بکار رفته است :
• مبنای تعهدی : مبنای است که براساس آن معاملات وسایر رویدادها در زمان وقوع (ونه فقط در زمان دریافت یا پرداخت وجه نقد)شناسایی ودراسنادو مدارک حسابداری ثبت می شود ودر صورتهای مالی دوره مربوط انعکاس می یابد . عناصر شناسایی شده بر اساس مبنای تعهدی شامل دارایی ها ،بدهی ها،ارزش خالص،درآمدهاو هزینه ها هستند
• دارایی : منبع تحت کنترلی است که برای واحد گزارشگر دارای خدمات بالقوه و یا منافع اقتصادی آتی باشد.
• بدهی : تعهد فعلی واحد گزارشگر است که ایفای آن مستلزم خروج منافع از واحد گزارشگر خواهد بود.
• ارزش خالص : عبارت است از ارزش کل دارایی ها منهای ارزش کل بدهی ها واحد گزارشگر.
• درآمد : عبارت است از افزایش در دارایی ها،کاهش در بدهی ها،ویا ترکیبی از هر دو که منجر به افزایش ارزش خالص طی دوره می شود.
• هزینه : عبارت است از کاهش در دارایی ها افزایش در بدهی ها یا ترکیبی از هر دو که منجر به کاهش ارزش خالص طی دوره می شود .
• اطلاعات با اهمیت: اطلاعاتی است که بتواند بر تصمیمات اقتصادی استفاده گنندگان که بر مبنای صورتهای مالی اتخاذ می شود،تاثیر گذارد.اهمیت،یک مفهوم نسبی است که به ماهیت و میزان حذف یا تحریف اطلاعات براساس قضاوت در شرایط مربوط بستگی دارد.
هدف صورتهای مالی :
7. هدف صورتهای مالی،ارائه اطلاعاتی درباره وضعیت مالی و تغییر در وضعیت مالی یک واحد گزارشگر است که برای طیفی گسترده از استفاده کنندگان در اتخاذ تصمیمات اقتصادی و ارزیابی مسولیت پاسخگویی مفید واقع می شود.به منظور دستیابی به این هدف،در صورتهای مالی یک واحد گزارشگر اطلاعاتی درباره موارد زیرارائه میشود :
• انواع و میزان منابع در دسترس برای ارائه خدمات دردوره جاری و دوره های آتی و کفایت منابع هر سال برای مصارف همان سال ؛
• میزان ،منشاء و نحوه استفاده از منابع تحصیل شده طی دوره گزارشگر؛
• بهای تمام شده خدمات ارائه شده طی دوره و محل تامین منابع آن ؛
• نحوه مصرف منابع و انطباق آن با بودجه های مصوب ؛
• خدمات آتی پیش بینی شده از جمله اطلاعات راجع به پیش بینی بهای تمام شده و میزان و منشاء منابع مورد نیاز برای آن .
• چناچه صورتهای مالی ظرف مدت معقولی بعد از تاریخ صورت وضعیت مالی در اختیار استفاده کنندگان قرار نگیرد،سودمندی آن کاهش می یابد. واحد گزارشگر باید صورتهای مالی خود را حداکثر ظرف مهلت مقرر در قوانین و مقرارت مربوط منتشر کند. عواملی نظیر پیچیدگی عملیات واحد گزارشگری به موقع محسوب نمیشود.
دارایی های جاری
8 . یک دارایی زمانی به عنوان دارایی جاری طبقه بندی می شودکه یکی از معیارهای زیر را احراز کند:
الف: انتظار رود در چرخه عملیاتی معمول واحد گزارشگر به وجه نقد تبدیل شودیا برای فروش یا مصرف در این چرخه نگهداری می شود؛
ب : اساسا به منظور دادوستد نگهداری شود؛
ج : انتظار رود طی دوازده ماه پس از تاریخ گزارشگری به وجه تبدیل شود؛
د : وجه نقدی که استفاده از آن حداقل به مدت دوازده ما پس از تاریخ گزارشگری،محدود نشده باشد
دارایی هایی که فاقد معیارهای بالاهستند باید به عنوان دارایی های غیر جاری طبقه بندی شود.
9. دراین استاندارد واژه دارایی ها غیرجاری دربردارنده دارایی های مشهود ،نامشهود و مالی با ماهیت بلندمدت است. استانداردمزبور استفاده از عناوین جایگزین را منع نمی کند مشروط براینکه معنی آن واضع باشد.
بدهی های جاری
10. یک بدهی زمانی به عنوان بدهی جاری طبقه بندی می شود که یکی از معیارهای زیررا احراز کند :
الف : انتظار رود در چرخه عملیاتی معمول واحد گزارشگرتسویه شود.
ب : طی دوازده ماه پس از تاریخ گزارشگر تسویه شود.
ج : واحد گزارشگر حق بی قید و شرط برای به تعویق انداختن تسویه بدهی طی حداقل دوازده ماه پس ازتاریخ گزارشگری نداشته باشد.
بدهی هایی که فاقد معیارهای بالا هستند باید یه عنوان بدهی هایی غیرجاری طبقه بندی می شود.
11. برخی از بدهی هایی جاری مانند مطالبات کارکنان وسایر هزینه های عملیاتی تحقیق یافته پرداخت نشده،بخشی از سرمایه در گردش مورد استفاده در چرخش عملیاتی معمول واحد گزارشگر هستند. چنین اقلامی به عنوان بدهی جاری طبقه بندی می شود حتی اگر بیش از دوازده ماه پس از تاریخ گزارشگر ازیک چرخه عملیاتی معمول یکسان استفاده می شود.
12. سایر بدهی های جاری در چرخه عملیاتی معمول تسویه نمی شود.اما طی دوازده ماه پس ازتاریخ گزارشگری سررسید تسویه آنها فرا می رسد . از جمله این بدهی ها می توان به حصه جاری بدی های بلندمدت اشاره کرد. بدهی هایی که بخشی از سرمایه در گردش مورد استفاده در چرخه عملیاتی معمول واحد گزارشگر نیستند و طی دوازده ماه پس از تاریخ گزارشگری سررسید نمی شوند، بدهی جاری محسوب نمی گردند.
13. واحد گزارشگربدهی های خود را هنگامی به عنوان بدهی جاری طبقه بندی می کند که سررسید تسویه آنها دوازده ماه پس از تاریخ گزارشگری باشد حتی اگر :
الف : شرایط اولیه برای دوره ای طولانی تر از دوازده ماه باشد؛
ب : قرارداد تامین مالی مجدد یا زمان بندی مجدد پرداختهای بر مبنای بلند مدت ،پس از تاریخ گزارشگری و قبل از انتشار صورتهای مالی تکمیل شده باشد.
اطلاعاتی که در مورد صورت وضعیت مالی ارائه می شود .
14. صورت وضعیت مالی باید حداقل حاوی اقلام اصلی زیر باشید :
الف . دارایی های ثابت مشهود.
ب. سرمایه گذاریها
پ. دارای های نامشهود.
ت. موجودی مواد و کالا .
ث. حسابها و اسناد دریافتنی حاصل از معاملات .
ج. حسابها و اسناد دریافتنی حاصل از رویدادهای غیرمبادله ای .
چ. موجودی نقد .
ح . حسابها و اسناد پرداختنی حاصل از معاملات .
خ. حسابها واسنادپرداختنی حاصل از رویدادها غیرمبادله ای
د. ذخایر
ذ. بدهی های بلند مدت
ر. ارزش خالص
منابع : WWW.HESABRAS.org
