تالار گفتگوی حسابداری
حسابداری => دوره کارشناسی و آمادگی کارشناسی ارشد حسابداری => حسابرسی => نويسنده: amiri در دسامبر 05, 2012, 09:45:24
-
استانداردهای حسابرسی اخیر (بخش 71 استاندراهای حسابرسی) حسابرس جانشین را ملزم ساخته تا در صورتی که صورت های مالی دوره گذشته توسط حسابرس دیگری حسابرسی شده باشد ، در گزارش خود پس از بند اظهارنظر تصریح کند که صورت های مالی دوره ی گذشته توسط حسابرس دیگری حسابرسی شده و همچنین به نوع اظهار نظر و تاریخ گزارش حسابرسی دوره ی گذشته اشاره نماید و در صورتی که واحد مورد گزارش در دوره ی قبل مورد حسابرسی قرار نگرفته باشد ، حسابرس جانشین باید به موضوع عدم حسابرسی اطلاعات مقایسه اشاره کند .
در متن حاضر تلاش شده است که پیامد های نامساعد ناشی از اجرای الزامات مقرر در استاندراد مزبور عنوان گردد . به نظر می رسد محور اصلی و هدف نهایی الزامات یاد شده ، کمک به استفاده کنندگان از صورت های مالی در جهت ارزیابی قابلیت اتکای اطلاعات مقایسه ای است به طوری که اگر گزارش حسابرسی دوره ی گذشته نسبت به مشروط ، مردود ، و یا عدم اظهار نظر باشد این موضوع به اطلاع استفاده کنندگان از صورت های مالی دوره ی جاری برسد تا این که آنان بتوانند تعمیم داده و به استناد نوع اظهار نظر حسابرس دوره ی گذشته ، اطلاعات مقایسه ای را ارزیابی کنند. پیروی از الزامات یاد شده در استانداردهای مزبور در موارد متعدد ممکن است به گمراهی استفاده کنندگان از صورت های مالی حسابرسی شده منجر گردد و این موضوع قطعاً نافی نظر و هدف استانداردهای حسابرسی خواهد بود . دلایلی که موید مطالب مزبور است بدین شرح است :
1- در مواردی که گزارش دوره ی گذشته با نظر مشروط و یا مردود منتشر شده است . این موضوع در موارد غالب بیانگر این مطلب است که صورت های مالی دوره گذشته حاوی تحریف با اهمیت و حتی اساسی بوده است . اگر موضوعی که باعث تعدیل گزارش دوره ی قبل شده هنوز برطرف نشده است ، اشار ه به نظر حسابرس دوره ی گذشته می تواند در ارزیابی استفاده کنندگان نسبت به اطلاعات مقایسه ای مفید باشد .
به عبارت دیگر ، اشاره به نوع نظر حسابرس دوره گذشته نوعی هشدار در جهت ارزیابی صحیح اطلاعات مقایسه ای است . ولی در صورتی که آثار مالی ناشی از تحریف های دوره گذشته از طریق اعمال اصلاحات در سرفصل تعدیلات سنواتی رفع شده باشد و از طریق ارایه ی مجدد اطلاعات مقایسه ای ، اقلام مزبور به نحو مطلوب ارائه و افشا شده باشد ، اشاره به این مطلب که گزارش حسابرس دوره ی گذشته موجب گمراهی استفاده کنندگان از صورت های مالی می شود . و به رغم مطلوب بودن اطلاعات مقایسه ای موجب بی اعتباری و یا کم اعتباری در ارزیابی استفاده کنندگان خواهد شد . این موضوع قرینه ای از ریسک بنا در حسابرسی و به عبارتی نادرست جلوه دادن مطالب درست است .
2- در مورادی ممکن است به دلیل وجود ابهامی اساسی در خصوص تداوم فعالیت و یا وجود موارد متعدد ابهام که صورت های مالی اساسی باشد ، حسابرس دوره گذشته نسبت به صورت های مالی عدم اظهار نظر کرده باشد . در حالی که بر اساس تدابیر جدید متخذه توسط مدیریت شرکت و یا سایر عوامل ، ممکن است روند مالی و یا وضعیت عملکرد شرکت در دوره ی جاری بهبود یابد و لذا در چنین شرایطی دیگر ضرورتی به تعدیل گزارش حسابرسی نخواهد بود . در صورتی که حسابرس جانشین اشاره به عدم اظهار نظر حسابرس دوره ی گذشته نماید موجب بی اعتباری غیرمنصفانه ی اطلاعات مقایسه ای می گردد .
3- در مواقعی که حسابرس جانشین نسبت به صورت های مالی نظر مطلوب ارائه کرده باشد ، اشاره به نوع اظهار نظر نا مساعد دوره ی گذشته (مشروط ، مردود ، و یا عدم اظهار نظر) می تواند از جنبه های روانی نیز آثار نامساعدی در اذهان استفاده کنندگان نسبت به ارزیابی کلیت صورت های مالی (اعم از عناصر دوره ی جاری و دوره ی قبل) داشته باشد .
4- برابر استاندارد یاد شده زمانی که صورت های مالی برای نخستین بار مورد حسابرسی قرار می گیرد حسابرس باید در گزارش خود پس از بند اظهار نظر تصریح و قابل قبول درباره ی انطباق اطلاعات مقایسه ای با استانداردهای حسابداری به دست آورد و به موجب الزامات مقرر در بخش 51 استانداردهای حسابرسی ایران اگر حسابرس نتواند با اجرای روش های لازم نسبت به اطلاعات مقایسه ای متقاعد شود باید گزارش خود را از این بابت تعدیل نماید . استنتاج از موارد مزبور این است که حسابرس در هر حال می بایستی اطلاعات مقایسه ای را مورد بررسی قرار دهد و اشاره به این که اطلاعات مقایسه ای حسابرسی نشده است گمراه کننده خواهد بود .
منبع : نشریه حسابداری سال 1389