تالار گفتگوی حسابداری
عمومی => گفتگوی آزاد => نويسنده: mina در اكتبر 08, 2010, 12:08:13
-
چرا در حسابداری محصولات فرعی.روش کاهنده هزینه های تولید سود رو کاهش میده؟ ???
-
سلام
نباید سود رو کاهش بده. شاید در محاسبه اشتباه کردید.
می تونید مساله رو بگذارید؟
-
مساله نیست.به عنوان یه تحقیقه که استاد مطرح کرده.
گفتن که درامد حاصل از فروش محصولات فرعی به یکی از روش های زیر در صورت سود و زیان گزارش میشه:
1به همراه درامد حاصل از فروش محصولات اصلی
2به عنوان سایر درامدها
3به عنوان کاهنده بهای تمام شده کالای فروش رفته
4به عنوان کاهنده هزینه های تولید
که استفاده از 3روش اول منجر به محاسبه سود یکسان میشه و روش اخر سود رو کاهش میده
-
به این دلیل که لزوما همه کالاهای تولید شده به فروش نمی رسد، بنابراین همه هزینه های تولید (که کاهش یافته اند) در سود وزیان نمیاد و از این رو مقداری از این هزینه ها در ترازنامه به عنوان کالای پایان دوره نمایش داده میشه پس کل درامد فروش فرعی در سود و زیان نمیاد و قسمتی از آن باعث کاهش بهای تمام شده کالای پایان دوره میشه.
البته این امر زمانی صدق میکنه که تولید بیش از فروش باشد، اگر فروش بیش از تولید باشد وضعیت برعکس خواهد شد.
اگه متوجه نشدید، بگید تا مثال بزنم.
-
فهمیدم مرسی
اگه یه مثال کوچیکم بزنین ممنون میشم
-
سلام میشه در مورد حسابداری آژانس های مسافرتی توضیح بدید .باتشکر
-
هزینه های مشترك : كلیه هزینه های منظور شده به حساب تولید در یك مرحله تا نقطه تفكیك محصولات را هزینه های مشترك می نامند.
ضایعات : معمولاً بخشی از مواد اولیه است كه در فرآیند تولید ضایع و غیر قابل استفاده می شود این ضایعات فاقد ارزش بازار بوده .
قراضه : بخشی از مواد اولیه كه در فرآیند تولید به محصول كامل تبدیل نگردیده ولی به نوعی قابل استفاده می باشند و دارای ارزش بازار بوده .
قبل از تسهیم هزینه های مشترك به محصولات باید درآمد حاصل از فروش محصول فرعی و قراضه از هزینه های مشترك كسر گردد.
برای تسهیم و تشخیص هزینه های مشترك به محصولات روشهای زیرموجود است:
1- روش ارزش نسبی فروش در نقطه تفكیك محصولات
2- روش ارزش خالص بازیافتنی
3- روش نسبت كلی حاشیه فروش ناخالص
4- روش مقداری
5- روش میانگین بهای تمام شده یك واحد
6- روش میانگین ضریب دار
1- روش ارزش نسبی فروش در نقطه تفكیك محصولات
طرفداران این روش استدلال می كنند كه كالاهای كه دارای ارزش بیشتری هستند باید از هزینه های مشترك نیز سهم بیشتری داشته باشند.
2- روش ارزش خالص بازیافتنی
در بسیاری از صنایع محصولات مشترك پس از خارج شدن از نقطه تفكیك قابل فروش نمی باشند و نیاز به پردازش و عملیات تولیدی بیشتری دارند.
3- روش نسبت كلی حاشیه فروش ناخالص
در این روش هزینه های مشترك به نسبت درصد كلی حاشیه فروش ناخالص بین محصولات تسهیم می گردد.
4- روش مقداری
این روش هنگامی مناسب خواهد بود كه محصولات تولید شده قابل تبدیل به یكی از واحد های اندازه گیری باشد و در غیر این صورت از روش های دیگر استفاده خواهد شد .
5- روش میانگین بهای تمام شده یك واحد
در این روش بهای تمام شده میانگین برای كلیه محصولات تولید شده محاسبه می شود.این روش هنگامی مناسب خواهد بود كه نتوانیم هزینه های مشترك را مستقیماً با محصولات به خصوصی ارتباط داد.
6- روش میانگین ضریب دار
در این روش با توجه به مقدار مواد مصرف شده و كار انجام شده برای هر یك از محصولات ضرایبی برای مواد اولیه دستمزدو سربار تعیین می گردد.
حسابداری محصولات فرعی
تفاوت اساسی بین محصولات اصلی و فرعی به ارزش فروش محصولات دارد.به طور كلی روشهای مورد قبول هزینه یابی محصولات فرعی كه در صنایع مختلف مورد استفاده قرار میگیرند می توان در دو دسته به شرح ذیل طبقه بندی نمود:
الف)در دسته اول هیچ گونه از هزینه های مشترك به حساب محصول فرعی منظور نمی گردد ودرآمد حاصل از فروش محصولات فرعی تحت یكی از عناوین زیر در صورتحساب سود وزیان منظور می گردد.
1- سایر درآمد
2- كاهش در هزینه های تولید
3- به عنوان فروش محصول فرعی
4- كاهش در بهای تمام شده كالای فروش رفته محصولات اصلی