تالار گفتگوی حسابداری
حسابداری => دوره کارشناسی و آمادگی کارشناسی ارشد حسابداری => حسابداری مالی => نويسنده: jalal-1366 در آوریل 21, 2012, 20:50:01
-
مرحله نگارش گزارش حسابرسان زمانی آغاز می شود که حسابرسان مستقل، رسیگیهای خود را تمام کرده و اصلاحات پیشنهادی آنان نیز توسط صاحبکار، پذیرفته و ثبت شده باشد. حسابرسان پیش از نگارش گزارش خود باید صورتهای مالی تهیه شده توسط صاحبکار را از لحاظ شکل و محتوا مورد برری قرار داده باشند، یا پیش نویس صورتهای مالی را به نیابت صاحبکار ( و به عنوان خدمات غیر حسابرسی) تهیه کنند.
صورتهای مالی مورد گزارش حسابرسان مستقل معمولاً عبارتند از: ترازنامه، صورت سود و زیان، صورت سود (زیان) انباشته و صورت گردش وجوه نقد صورت سود و (زیان) انباشته در بیشتر موارد به دنبال صورت سود و زیان و در متن آن ارائه می شود. گاه، صورت سود (زیان) انباشته به گونه ای تنظیم می شود که صورت (تغییرات) حقوق صاحبان سرمایه را نیز نشان می دهد. صورتهای مالی عموماً به شکل مقایسه سال جاری و سال گذشته و همراه با یادداشت های توضیحی ارائه می شوند. صورتهای مالی شرکت های فرعی معمولاً در صورتهای مالی شرکت اصلی تلفیق می شوند.
افشا در صورتهای مالی
هدف از یادداشت های همراه صورت های مالی، افشای کافی در مورادی است که اطلاعات منعکس در متن اصلی صورت های مالی برای این منظور بسنده نیست. گرچه تهیه و ارائه یادداشت های مزبور نیز همانند متن صورت های مالی به عهده صاحبکار است، حسابرسان متقل معمولاً در تهیه این یادداشت ها به صاحبکار کمک می کنند. تدوین یادداشت های همراه صورت های مالی کاری دشوار است؛ زیرا، موضوع های پیچیده باید به صورت روشن و مختصر آورده شود. برای آن که حسابرسان بتوانند درباره صورت های مالی صاحبکار نظر مقبول اظهار کنند، وجود افشای کافی در یادداشت های همراه صورت های مالی ضروری است.
بسیاری از شرکتها باید علاوه بر افشا از طریق یادداشت های همراه صورت های مالی، اطلاعات خواسته شده توسط هیئت استانداردهای حسابداری مالی و کمیسیون اوراق بهادار و بورس را نیز به صورت اطلاعات مکمل ارائه دهند.
این اطلاعات مکمل، جزئی از صورت های مالی اساسی نیست. اما، به صورت جداول تکمیلی و حسابرسی نشده به همراه صورت های مالی ارائه می شود.
اخیراً استانداردهای حسابداری خواستار افشای اضافی بیشتری در صورت های مالی شده است. چند مورد زیر از جمله مواردی است که افشای آن به صورت مکمل اجباری شده است.
1- افشای اهم رویه های حسابداری در یادداشت های همراه، مانند اصول تلفیق و مبانی ارزیابی و استهلاک دارایی ها.
2- افشای تغییرات حسابداری در یادداشت های همراه.
3- افشای زیان های احتمالی در یادداشت های همراه
4- افشای برخی از اطلاعات مالی میان دوره ای.
حسابرسان هنگام تهیه و تدوین پیش نویس افشای مطالب برای گزارشگری مالی باید توجه داشته باشند که هدف افشاء تکمیل اطلاعات موجود در صورت های مالی و نه صحیح نادرستی اطلاعات ارائه شده در آنهاست.
بنابراین هر قدر که یادداشت یا جدول مکمل به طور ماهرانه تهیه شود، نادرستی ارائه یک قلم از اقلام صورت های مالی را جبران نمی کند.
گزارش استاندارد حسابرسان
بر خلاف گزارش استاندارد پیشین، این گزارش دارای عنوان "گزارش حسابرسان مستقل" است و سه بند دارد نه دو بند. بند اول را بند مقدمه گویند. این بند، موارد زیر را به روشنی بیان می دارد:1- صورت های مالی، حسابرسی شده است؛ 2- صورت های مالی، مسئولیت مدیریت است و3- مسئولیت حسابرسان، اظهارنظر درباره آن صورتهاست. بند دوم که نوع و ماهیت رسیدگی ها را توصیف می کند، بند دامنه رسیدگی نام دارد. بند آخر، بند اظهارنظر، نظر حسابرسان را نسبت به منطبق بودن یا نبودن صورتهای مالی با اصول پذیرفته شده حسابداری، ارائه می کند.