تالار گفتگوی حسابداری
حسابداری => دوره کارشناسی و آمادگی کارشناسی ارشد حسابداری => حسابرسی => نويسنده: saeed_90 در ژانویه 01, 2012, 03:14:19
-
مدیریت ریسک حسابرسی(تکنولوژی جدید)
ترجمه و تالیف حمید رضا ارجمندی
اندازه گیری ریسک قابل پذیرش حسابرسی
اندازه گیری ریسک قابل پذیرش حسابرسی تحت تاثیر عوامل متعددی از جمله تجربیات سنوات گذشته میزان اتکای استفاده کنندگان درون و برون سازمانی بر صورت های مالی احتمال وجود مشکلاتی بعد از صدور گزارش حسابرسی و بالاخره باز خوردهای نتایج حاصل از پیشرفت مراحل مختلف عملیات حسابرسی است. به عنوان مثال استفاده کنندگان از صورت های مالی در مورد شرکت های پذیرفته شده در بورس در سطح گسترده ای هستند و میزان اتکای انان بر صورت های مالی مذکور نیز بسیار زیاد است بنا براین در چنین شرایطی حسابرس لازم است سطح ریسک قابل پذیرش حسابرسی را تا حد بسیار پایینی کاهش دهد.زیرا اگر صورت های مالی مورد اشاره حاوی اشتباه و یا تحریف های با اهمیتی باشد ممکن است خسارت قابل ملاحظه ای متوجه همه گروه های ذینفع گردد. مفهوم ریسک حسابرسی را باید مدیریت و اداره کرد.حسابرس باید با مد نظر قرار دادن اثر بخشی کارایی و صرفه اقتصادی آگاهانه در مورد سطح قابل پذیرش ریسک حسابرس تصمیم گیری کند. به عبارت دیگر حسابرس باید با اگاهی از میزان مسيولیت و ماموریت محوله ریسک حسابرس را در سطح مناسب مدیریت کند. بنابر این تعیین سطح ریسک قابل پذیرش حسابرس تا حد زیادی بر قضاوت حرفه ای حسابرسان مبتنی است. رهنمود خاصی در مورد ریسک قابل پذیرش حسابرس یوجود ندارد لیکن موسسات حسابرسی بین المللی معمولا ریسک حسابرسی را در سطح پنج درصد قبول میکنند.
انتظار می رود بر اساس یک بررسی همه جانبه حد اکثر سطح ریسک قابل پذیرش حسابرسی توسط مراجع ذیصلاح از جمله سازمان حسابرسی (در مورد شرکت های مشمول حسابرسی ان سازمان)و یا بورس اوراق بهادار تهران (در مورد شرکت های پذیرفته شده در بورس اوراق بهادار تهران)و یا انجمن حسابداران خبره ایران (به منظور ارایه رهنمود لازم به حسابداران مستقل)تعیین و اعلام شود. تا زمانی که مراجع ذیصلاح رهنمود های لازم در مورد تعیین سطح ریسک قابل پذیرش حسابرسی را تدوین و منتشر کنند میتوان از جداولی جهت تعیین سطح ای ای ار در مورد کلیه صورت های مالی و یا حساب های مئرد نظر استفاده کرد.البته این جداول جنبه پیشنهادی دارد و می تواند متناسب با مسیولیت ها و ماموریت های محوله به حسابرس تغییر یابد.
بدیهی است با استفاده از بازخورد های ناشی از پیشرفت عملیات حسابرسی حسابرسان قادر خواهند بود در صورت نیاز نسبت به سطح ریسک قابل پذیرش حسابرسی تجدید نظر کنند.
اقای موسی بزرگ اصلمفاهیم مربوط به اندازه شرکت ماهیت ومبلغ بدهی ها احتمال وجود مشکلات مالی بعد از صدور گزارش های حسابرسی و رازیابی صداقت مدیریت را بنحو مناسبی توضیح داده است که عینا به شرح زیر بیان می شود:
الف- اندازه شرکت:هر چه حجم عملیات شرکت گسترده تر باشد افراد بیشتری از صورت های مالی استفاده می کنند اندازه شرکت معمولا از طریق مجموع دارایی ها یا درامد کل تعیین می شود.
ب- ماهیت ومبلغ بدهی ها: وقتی حجم بدهی های شرکت زیاد باشد معمولا تعداد بیشتری از اعتبار دهندگان از صورت های مالی استفاده می کنند.
ج- احتمال وجود مشکلات مالی بعد از صدور گزارش های حسابرسی:
اگر بعد از صدور گزارش های حسابرسی شرکت ورشکسته شود یا متحمل زیان های هنگفتی شود احتمال درخواست از حسابرس برای توجیه کیفیت کار حسابرسی افزایش می یابد. معمولا وقتی سهام شرکت در بورس اوراق بهادار دچار تنزل شدید می شود بطور طبیعی انگیزه ای برای اقامه دعوی علیه حسابرس بروز می کند.
اگر حسابرس معتقد باشد که احتمال زیان مالی یا ورشکستگی زیاد است باید سطح ریسک قابل پذیرش حسابرسی راکاهش دهد. این پیش بینی کار مشکلی است اما حسابرس می تواند از معیار های زیر استفاده کند:
1- وضعیت نقدینگی
2- سود(زیان)سنوات قبل
3- شیوه های تامین مالی
4- ماهیت عملیات
5- صلاحیت مدیریت
د- ارزیابی صداقت مدیریت: اگر حسابرس نسبت به صداقت مدیریت مشکوک باشد باید سطح ریسک قابل پذیرش را کاهش دهد. مدیرانی که صداقت کمتری دارند واحد تجاری را به گونه ای اداره می کنند که نهایتا منجر به تضاد با سهامداران مشتریان و سازمان های دولتی می شوند. عدم توافق مکرر با حسابرس وزارت دارایی و بورس اوراق بهادار ممکن است بیانگر عدم صداقت مدیریت در اداره امور باشد.تعویض مکرر پرسنل حسابرسی داخلی و پرسنل مهم مالی و تضاد مداوم با اتحادیه های کارگری و کارکنان ممکن است نمود مشکلات ناشی از صداقت مدیریت باشد.